เผลอแป๊บเดียวปีใหม่ก็ผ่านไปเดือนครึ่งแล้ว

ปีที่ผ่านมาแทบไม่ได้จับคอมเพื่อการบันเทิงเล้ย.. (แอบดีใจที่ block ตัวเองยังอยู่ หุหุ)

หลายวันก่อนได้ยินแต่ facebookๆ อยากรู้จริงๆว่ามันคืออะไร แต่หลังจากสมัครไปก็ได้ค้นพบความจริงอันน่าตกใจ..

ตายละหว่า.. ใช้ไม่เป็น.. = ='

นี่เราเชยขนาดนี้เลยเหรอเนี่ยะ >_<

..

มีคนทักว่าไม่อัพบล็อกบ้างเลยนะแก จึงได้แวะมาทักทาย.. ยังสบายดีอยู่พอสมควร ^^

แล้วจะมาใหม่จ้ะ

 

 

 

 .

เธอรู้อะไรไหม

ฉันคิดอยู่เสมอ ว่าฉันช่างเป็นคนที่โชคดี ที่ได้พบกับเธอ 

ทุกอย่างช่างเป็นเหมือนพรหมลิขิต

เธอเป็นคนที่ฉลาด สุภาพ อ่อนโยน มีอารมณ์ขัน 

ทุกสิ่งทุกอย่างในตัวเธอ ทำให้ฉันรักเธอโดยไม่ยาก

ทุกๆวัน ฉันขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ดลบันดาลให้เธอรักฉัน

เธอไม่เคยทำให้ฉันผิดหวัง 

เธอแสดงออกให้ฉันรู้สึก ถึงความรักที่เธอมีต่อฉันมากมาย

ฉันดีใจ ที่ชีวิตของฉันต่อไปนี้ จะมีเธออยู่ข้างๆ

แต่.. 

ฉันรู้ดี ว่าไม่ได้เป็นคนที่ดีพร้อม

เจ้าอารมณ์ ขี้หงุดหงิด เอาแต่ใจ ชอบออกคำสั่ง

จนบางครั้ง มันคงทำให้เธอไม่พอใจ 

ฉันขอโทษ และฉันกำลังปรับปรุง

เธออาจไม่ชอบ ที่ต้องเจอกับพฤติกรรมเดิมๆ ซ้ำๆซากๆ 

ที่เธอบอกว่าเธอเคยเตือนฉันหลายหน

ได้โปรดเชื่อเถิด ว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ 

และฉันเสียใจ ที่ทำให้เธอรู้สึกเช่นนั้น

ได้โปรดตักเตือนฉัน ได้โปรดอดทน

ได้โปรดให้อภัย เรื่องผิดพลาดในอดีตของฉัน

ได้โปรดอย่าใช้อารมณ์กับฉัน

เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกกลัว และไม่มั่นใจในตัวเธอ

ได้โปรดใช้ความรักของเธอเปลี่ยนแปลงฉัน

แล้วฉันจะเป็นอย่างที่เธอต้องการให้ได้

.

...

 

 

 

 

ตั้งใจว่าจะไม่ให้ร้างแล้วเชียว :P

ช่วงนี้เปลี่ยนจากคุณหมอเป็นคนไข้ไปแล้วค่ะ หลังจากแอบเสียดายนมใกล้หมดอายุ
ย้ำว่าใกล้นะ ยังไม่หมด
ขวดตั้ง 9 บาทเชียวนะ ก็เลยกินมันซะเลย
ผลลัพธ์ก็คือ จู๊ดๆทั้งคืน ทั้งวัน และทั้งคืน ปวดท้องม๊าก.. มาก.. แถมไข้ขึ้นอีกต่างหาก
ต้องลางานตั้ง 2 วันแน่ะ เพราะไม่ว่าง ต้องไปห้องน้ำ
เล่าให้ใครฟังก็มีแต่คนสมน้ำหน้า T__T
แถมด้วยประโยคที่ว่า "หมอก็ไม่สบายได้เหมือนกันนะ"
ถูก.. ก็เป็นคนเหมือนกันนี่นา

ตอนนี้กล้องดิจิตอลคู่ชีพลาป่วยซะแล้ว
กำลังส่งไปให้หมอช่วยดู ว่าจะรักษาได้รึเปล่า
แอบอยากได้กล้องตัวใหม่ แหะๆ..

เผลอแป๊บเดียว เดือนกุมภาพันธ์ก็ผ่านไปซะแล้ว
เริ่มต้นเดือนใหม่ด้วยอารมณ์ขี้เกียจๆ
สู้ๆๆๆ