.

เธอรู้อะไรไหม

ฉันคิดอยู่เสมอ ว่าฉันช่างเป็นคนที่โชคดี ที่ได้พบกับเธอ 

ทุกอย่างช่างเป็นเหมือนพรหมลิขิต

เธอเป็นคนที่ฉลาด สุภาพ อ่อนโยน มีอารมณ์ขัน 

ทุกสิ่งทุกอย่างในตัวเธอ ทำให้ฉันรักเธอโดยไม่ยาก

ทุกๆวัน ฉันขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ดลบันดาลให้เธอรักฉัน

เธอไม่เคยทำให้ฉันผิดหวัง 

เธอแสดงออกให้ฉันรู้สึก ถึงความรักที่เธอมีต่อฉันมากมาย

ฉันดีใจ ที่ชีวิตของฉันต่อไปนี้ จะมีเธออยู่ข้างๆ

แต่.. 

ฉันรู้ดี ว่าไม่ได้เป็นคนที่ดีพร้อม

เจ้าอารมณ์ ขี้หงุดหงิด เอาแต่ใจ ชอบออกคำสั่ง

จนบางครั้ง มันคงทำให้เธอไม่พอใจ 

ฉันขอโทษ และฉันกำลังปรับปรุง

เธออาจไม่ชอบ ที่ต้องเจอกับพฤติกรรมเดิมๆ ซ้ำๆซากๆ 

ที่เธอบอกว่าเธอเคยเตือนฉันหลายหน

ได้โปรดเชื่อเถิด ว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ 

และฉันเสียใจ ที่ทำให้เธอรู้สึกเช่นนั้น

ได้โปรดตักเตือนฉัน ได้โปรดอดทน

ได้โปรดให้อภัย เรื่องผิดพลาดในอดีตของฉัน

ได้โปรดอย่าใช้อารมณ์กับฉัน

เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกกลัว และไม่มั่นใจในตัวเธอ

ได้โปรดใช้ความรักของเธอเปลี่ยนแปลงฉัน

แล้วฉันจะเป็นอย่างที่เธอต้องการให้ได้

.

...

 

 

 

 

ตั้งใจว่าจะไม่ให้ร้างแล้วเชียว :P

ช่วงนี้เปลี่ยนจากคุณหมอเป็นคนไข้ไปแล้วค่ะ หลังจากแอบเสียดายนมใกล้หมดอายุ
ย้ำว่าใกล้นะ ยังไม่หมด
ขวดตั้ง 9 บาทเชียวนะ ก็เลยกินมันซะเลย
ผลลัพธ์ก็คือ จู๊ดๆทั้งคืน ทั้งวัน และทั้งคืน ปวดท้องม๊าก.. มาก.. แถมไข้ขึ้นอีกต่างหาก
ต้องลางานตั้ง 2 วันแน่ะ เพราะไม่ว่าง ต้องไปห้องน้ำ
เล่าให้ใครฟังก็มีแต่คนสมน้ำหน้า T__T
แถมด้วยประโยคที่ว่า "หมอก็ไม่สบายได้เหมือนกันนะ"
ถูก.. ก็เป็นคนเหมือนกันนี่นา

ตอนนี้กล้องดิจิตอลคู่ชีพลาป่วยซะแล้ว
กำลังส่งไปให้หมอช่วยดู ว่าจะรักษาได้รึเปล่า
แอบอยากได้กล้องตัวใหม่ แหะๆ..

เผลอแป๊บเดียว เดือนกุมภาพันธ์ก็ผ่านไปซะแล้ว
เริ่มต้นเดือนใหม่ด้วยอารมณ์ขี้เกียจๆ
สู้ๆๆๆ

ช่วงนี้มีโรคชิคุนกุนยากำลังระบาดในพื้นที่ที่กวางทำงานอยู่ค่ะ ไม่รู้ว่าที่อื่นเค้าป่วยกันบ้างหรือเปล่า

อาทิตย์นี้ตรวจ OPD มีผู้ต้องสงสัยเป็นโรคนี้ไปมากกว่า 20 คนแล้ว ส่วนใหญ่ก็จะเป็นคนในละแวกใกล้เคียงกันทั้งนั้น ตอนเรียนเป็น นศพ. ก็ไม่เคยได้รู้จักโรคนี้มาก่อนเลย ..

ว่าแล้วก็มาทำความรู้จักมันหน่อยดีกว่า :)

.

"โรคชิคุนกุนยา"

เป็นโรคที่เกิดจากเชื้อไวรัส มียุงลายเป็นพาหะ ฟังดูคล้ายไข้เลือดออกนะคะ แต่อาการไม่รุนแรงเท่า มักไม่ทำให้ถึงแก่ชีวิตค่ะ

อาการของโรค ผู้ป่วยจะมีไข้สูงปรี๊ด ร่วมกับปวดเมื่อยตามข้อ โดยเฉพาะข้อเล็กๆ เช่น ข้อมือ ข้อเท้า บางคนปวดมากจนลุกไม่ขึ้นเชียวค่ะ

ผู้ป่วยบางรายอาจมีผื่นขึ้นตามตัวได้ด้วย ลักษณะผื่นจะเป็นปื้นๆสีแดง ตัวลายเป็นตุ๊กแกเลยค่ะ บางคนก็คันแต่บางคนก็ไม่คัน 

การรักษาโรคนี้ก็คือการรักษาตามอาการค่ะ มีไข้ก็กินยาแก้ไข้ แก้ปวด ส่วนใหญ่แล้วอาการไข้มักจะดีขึ้นประมาณ 5-7 วัน แต่ระหว่างช่วงที่ไข้สูง ผู้ป่วยอาจจะเบื่ออาหารมาก แต่ต้องพยายามฝืนทานหน่อยนะคะ ทานเป็นน้ำหวาน นม น้ำเต้าหู้ ขนมเค้ก ฯลฯ อะไรก็ได้ ทานไปเลยค่ะ ร่างกายเราจะได้ไม่เพลียมาก แล้วไข้ก็จะฟื้นได้เร็ว  แต่หลังจากหายไข้แล้วอาการปวดข้ออาจจะยังคงอยู่ได้นานเป็นสัปดาห์หรือเป็นเดือนนะคะ

วิธีป้องกันไม่ให้เป็นโรคนี้ก็คือ ระวังอย่าให้ยุงลายกัดค่ะ เวลานอนก็กางมุ้ง แล้วก็กำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายรอบๆบ้านด้วยนะคะ

 .

แค่นี้เราก็ปลอดภัยแล้วละค่ะ :)

.

ต้นสัปดาห์นี้ คนไข้ที่ OPD กระหน่ำมากเลยค่ะ ทำเอาคุณหมอขี้โรคอย่างกวางมึนๆงงๆ จะไข้มิไข้แหล่ยังไงก็ไม่รู้ ก็เลยรู้สึกว่า อยากให้คนไทยแข็งแรงทุกคนจังเลยค่ะ หมอจะได้ไม่ต้องทำงานหนักมาก แหะๆ  :P